بيك آباد

زبان نایینی یکی از زبان های پارسی میانه به شمار می رود و به جز مطالعات تاریخی، این نکته را واژگانی به اثبات می رسانند که در همه آنها مشترک است. زبان های محلی ایران را باید ریشه های زبان فارسی دری به حساب آورد و دانست که اگر به این ریشه ها رسیدگی نشود زبان معیار ما آسیب خواهد دید. زبان نایینی به رغم داشتن قدمتی چندین هزار ساله، متاسفانه هنوز آنچنان که باید به شکل نوشتاری در نیامده است. در سالهای اخیر برخی شاعران اقدام به سرودن اشعاری به این زبان کرده اند، افرادی نیز کوشیده اند ضرب المثل های نایینی را گردآوری و منتشر سازند. کسانی نیز بر آن شده اند تا دستور این زبان را استخراج کنند. تجربه اخیر نشان می دهد که این زبان برای خود ساختمان دستوری منظم و قابل توجه دارد و می تواند از حالت گفتاری به نوش...

*معرفی کتاب قرآن و زنان بالاخره بعد از دوسال رفت و برگشت به ارشاد و چانه زنی های متعدد و متنوع ، کتاب « قرآن و زنان؛ خوانشی زنانه و رهایی بخش» مجوز گرفت و منتشر شد. این کتاب نوشته خانم أسماء المرابط نویسنده و پژوهشگر مراکشی است که دوسال پیش من آن را به فارسی برگردانده بودم. کتاب در 277 صفحه و در سه بخش آماده شده است: بخش اول تحت عنوان « وقتی قرآن از زنان سخن می گوید» آمده و در آن داستان همه زنانی بازخوانی شده است که در قرآن از آنها نام برده و زندگی یا مبارزات شان توصیف شده است. این زنان از بلقیس و زلیخا تا مریم مقدس را در بر می گیرد و نشان می دهد قرآن به همه نوع و تیپ زنان توجه داشته است. بخش دوم تحت عنوان « وقتی قرآن با زنان سخن می گوید» است که در آن نویسنده بر روی آیاتی انگشت می گذارد ک...

نام چند ابزار به زبان نایینی کِل = کلید / کیلِندُن= کلید دان ، محل استفاده از کلید/ چِمچَه، چَمچَه = قاشق / کَوگیز= نوعی قاشق چوبی بزرگ/ بهرَه= کفگیر برنج/ جُم = کاسه، جُمَچو= کاسه کوچک / سوجُن= سوزن / سِودَه= سبد/ تیوِر= تبر / چورا= چراغ/ أَر = آسیاب، أروُن= آسیابان/ کوماجدُن= قابلمه ، نوعی قابلمه مسی / کَلبَتین= دندان کش، نوعی أنبر مخصوص کشیدن دندان/ هُشنَه= چوبی بلند و باریک برای تکاندن برگ از درختان/ چُن= ابزاری شبیه به یک کرسی با چرخ های فلزی تیغ دار برای کوبیدن خرمن/ أرچُن= نوعی بیل چوبی دندانه دار برای جدا کردن کاه از گندم/ پیلی= ابزاری دستی و چوبی برای تابانیدن پشم و تبدیل آن به نخ /  دَبیلی = نوعی سطل از جنس پوست خشک شده برای گردآوری میوه ها و غیره / مِجری= نوعی صندوقچه کوچک و ...

تلخیص در زبان نایینی یکی از ویژگی های بارز زبان نایینی تلخیص است یعنی خلاصه و فشرده گویی. به این معنا که گاه جمله ای را در یکی دو کلمه می گنجانند. این مساله گاه در زبان محاوره فارسی نیز مشاهده می شود. اما وقتی به کتابت در می آید طبعا این خاصیت را از دست می دهد. اما در زبان نایینی این خاصیت سعی می شود در کتابت هم حفظ گردد. چند مثال بزنیم: چِت وِ واجِی : به تو چه بگویم. / أبی وِسُ: دیگر بس است / وِتُم وات : به تو گفتم / نِم پِناتَه: نم پس نمی دهد.در فارسی: بِش گفتم: به او گفتم. / ندیدمش: او را ندیده ام. / وَرِش دار: آن را بردار / یکی از دلایل این مساله در زبان نایینی به خاطر شفاهی بودن این زبان است. به این معنا که زبان نایینی هنوز به صورت کامل به حالت مکتوب در نیامده و تلاش هایی که صورت می گیر...

ترجمه شعر تلخ و شیرین شاعر : اکبری اهل فیض آباد آخرش دل خدا به حال نایین سوخت ، باران خوبی آمد و سینه ابر را دوشید می بینی که سبز شده دار و درخت و خاشاک، خوش به حال کسی که باز هم در کوهستان می نشیند...

دعوت از دوستانی که مایل باشند به زبان نایینی بنویسند دعوت می شود شعر یا مطالب شان را به این وبلاگ بفرستند تا در نهایت به صورت یک کتاب آن را به چاپ برسانیم ... این مطالب می تواند به صورت های زیر باشد :...

عاروسی محمد علی عسگری( هرگونه نقل یا رونوشت از این داستان تنها با ذکر منبع مجاز است )سِری مِیدونی حوسابی وَ وِیستایَه بوی . کوناری چرخی بَسِّنی فروشیش .. هِی جیغُّش ورو دارت گو: بَسَّنی ... نوبَره ب...

گوراز محمد علي عسگريچن وقت بوي شيوات گوراز يوميه تو آبادي . بخصوص شِوا گو هوا تاريک بو دو حيوني بد ترکيب تومه تو ملکا و خوي دندوناي دورازش ريشه يي هرچي ديرخت و پاجوش بوي وروش ايکنت . مردم مالي دل ن...

اشتراکات زبان نایینی با زبان کردی محمد علی عسگری سالها پیش که من در خدمت سربازی و در شهر مریوان ( سال 59-60) بودم متوجه شدم بین زبان نایینی و زبان کردی اشتراکاتی وجود دارد . همان زمان بر اساس ذوق و س...

کتاب - هشوا - به یاری خداوند منان و لطف دوستان و همشهریان عزیز اولین نسخه از کتاب - هشوا - در یک هزار جلد منتشر شد . همانطور که دوستان دیده اند این کتاب شامل ده داستان یا خاطره کوتاه است که به زبان نایینی ...

معرفی زبان نایینی در روزنامه جام جم نوشته : عذرا جوزدانی . یکی از ویژگیهای خاص و منحصر به فرد نایین، گویش یا زبان نایینی است که یکی از گویشهای مرکزی ایران به شمار میرود و قدمت آن را به دوران زبان پهلوی میرسانند. حدود 50 هزار نفر به این گویش سخن میگویند که در سالهای اخیر به مرور از این تعداد کاسته شده و قلمرو انتشار آن از شمال غربی تا نزدیکیهای اردستان، از جنوب تا حوالی عقدا واقع در استان یزد، از طرف شمال تا انارک و از طرف جنوب غربی تا حوالی کوهپایه اصفهان میرسد. برخی روستاهایی که در جامعه یا محدوده زبانی گویش نایینی قرار دارند و به این گو...