زبان نایینی

نام چند ابزار به 1 1

کِل = کلید / کیلِندُن= کلید دان ، محل استفاده از کلید/ چِمچَه، چَمچَه = قاشق / کَوگیز= نوعی قاشق چوبی بزرگ/ بهرَه= کفگیر برنج/ جُم = کاسه، جُمَچو= کاسه کوچک / سوجُن= سوزن / سِودَه= سبد/ تیوِر= تبر / چورا= چراغ/ أَر = آسیاب، أروُن= آسیابان/ کوماجدُن= قابلمه ، نوعی قابلمه مسی / کَلبَتین= دندان کش، نوعی أنبر مخصوص کشیدن دندان/ هُشنَه= چوبی بلند و باریک برای تکاندن برگ از درختان/ چُن= ابزاری شبیه به یک کرسی با چرخ های فلزی تیغ دار برای کوبیدن خرمن/ أرچُن= نوعی بیل چوبی دندانه دار برای جدا کردن کاه از گندم/ پیلی= ابزاری دستی و چوبی برای تابانیدن پشم و تبدیل آن به نخ /  دَبیلی = نوعی سطل از جنس پوست خشک شده برای گردآوری میوه ها و غیره / مِجری= نوعی صندوقچه کوچک و زیبا برای نگهداشتن أشیاء قیمتی/ چَر= به معنای چرخ ، اعم از چرخ چاه و یا چرخ نخ ریسی. در زبان نایینی به دوچرخه ی سواری چرخ گفته می شود/ دول= دلو آب کشی / دَفتین، دَفتُون= شانه قالی بافی/ چوزِنجیر= ابزاری برای کندن هیزم مرکب از دو تکه چوب و یک زنجیر در میان/ تال = سینی ، سینی مسی / مَجمع= سینی گرد و کنگره دار که معمولا بر روی کرسی قرار داده می شد/ یانَه= هاون، اعم از نوع سنگی آن یا فلزی / بَرد= بیل/ مِیکارَه= نوعی ابزار چوبی با سری فلزی و تیز برای سوراخ کردن زمین و کاشتن برخی دانه ها در دل خاک/ دَواله= داهول، یا همان مترسک / سِرپایی= دمپایی/ چیل= سیلوهای کوچک خانگی / ....