وحدت آفريني فوتبال
محمد علي عسگري
حضور ايران در بازي هاي جام جهاني روسيه موجب شد تا يک بار ديگر ايرانيان خود را در قابي بزرگ تر به تماشا بنشينند . دريچه اي شفاف و روشن که خيلي ها را سر ذوق آورد و بي اختيار آرزو کردند اي کاش مي شد اين حضور و همايش را تداوم بخشيد .
در قاب بزرگ جام جهاني ايراني ها را مي شد ديد که به رغم رنگ ها و نژادهاي مختلف حول يک محور گرد آمده و تيم شان را تشويق مي کنند . نسل هاي دوم و سوم مهاجراني را مي شد ديد که به رغم سکونت در کشورهاي خارجي و پروردن در فرهنگ هاي آنجا ، همچنان دل در گرو سرزمين مادري شان دارند و از اقصي نقاط جهان براي حضور در اين همايش بزرگ جهاني سر و دست مي شکنند . در تصاوير منتشر شده از حضور ايرانيان مي شد همه گونه افرادي را ديد . محجبه يا بي حجاب . زن و مرد ، پير و جوان . کرد و لر و ترک و ساير اقوام و مليت هاي رنگارنگ ايراني ، مردماني عادي در کنار نخبگان فرهنگي ، هنرمندان و به قول امروزي ها سلبريتي ها در کنار شيفتگان و علاقمندان شان و .... هرکدام با آرايش هاي گوناگون و حتي پرچم هايي متفاوت . حتي مي شد در جاي جاي اين قاب بزرگ پرچم مارک دار الله و پرچم شيرو خورشيد نشان دوران طاغوت را هم ديد . گويي در اين قاب تمام تاريخ ، جغرافيا ، فرهنگ و هنر يک ملت گنجانده و به طرفه العيني به نمايش گذاشته شده باشد . فوتبال اينهمه قدرت و توانمندي را از کجا مي گيرد ؟ از يک بازي پرتحريک و غير قابل پيش بيني ؟ از آن توپ گرد و بي قرار که روي پاي هيچ کس بند نمي شود ؟ از هويت بخشي بي بديلش در عرصه هاي بزرگ جهاني ؟
به نظرمي رسد درکنار همه اين عوامل ، فوتبال قدرت عجيبش را از رستاخيزي مي گيرد که به اين بهانه در يک ملت بر مي انگيزد . از وحدت آفريني ، انسجام ملي و هويت بخشيدن به هزاران و ميليون ها که در ورزشگاه يا خارج از آن در کشورهاي نزديک يا دور به تماشايش مي نشينند . خيلي ها حسرت مي خورند که اي کاش مي شد اين وحدت را به زمان ها و مکان هاي ديگر هم تسري داد و تداوم بخشيد . اي کاش مي شد در سياست ها نيز همين رويه را دنبال کرد و بخصوص در اين روزهاي سخت تحريم و فشارهاي خارجي انسجام ملي را قوت بخشيد . همه اين ها آرزو هاي خوب و زيبا ممکن است اما به يک شرط و آن اينکه حول همان محور اصلي باشد . محوري که با حضور يک تيم به نمايندگي از يک کشور تجسم پيدا مي کند . محور « ايران » ! از اين رو مي توان به سرعت نتيجه گرفت هرجا دچار تفرق و از هم گسيختگي شده يا مي شويم به دليل فاصله گرفتن و دور شدن از همين محور اصلي است . از ايران . اين کلمه جادويي است که مي تواند همه ايرانيان را از داخل وخارج مانند يک مغناطيس به خود جذب کند . به قولي امتحانش مجاني است . برعکس هرجا از اين کانون فاصله گرفته شده و بر تفاوت ها و امتيازات گروهي ، فرقه اي ، نژادي و غيره انگشت گذاشته شده است حاصلي جز اختلاف و درگيري درو نکرده ايم . بياييد از فوتبال به جوهر وحدت بخش آن که « ايران » است برويم و آن گوهر را گرامي داشته برايش هزينه کنيم . درغير اين صورت به زودي اين نمايش باشکوه تمام مي شود و باز ما مي مانيم و هزاران بهانه خانمان سوز براي تفرقه و تشتت !
برچسب:
نویسنده: شیوا فرهادی