آمريکا - ايران . ترامپ

بازي به مرحله بعد رفت

ديشب که داشتم سخنراني ترامپ را از تلويزيون مي ديدم از يک طرف او را تحسين مي کردم که توانسته است به اين خوبي و تسلط سخن بگويد و افکار عمومي مردم کشورش و جهان را عليه ايران بسيج کند و از طرف ديگر به خاطر اتهاماتي نا روا و بخصوص استفاده از آن واژه خليج عربي به شدت احساس نفرت از او مي کردم که چقدر بي انصاف است و چقدر وقيحانه ياوه مي بافد . دراين ميان ديدن چشم و ابرو و قيافه ظاهري و باطني ترامپ براي من ياد آور حيواني شرور و درنده خو بود که گويي او را در قفسي از قاعده و قانون و بايد ونبايد محصور کرده اند و او خود را به در و ديوار اين قفس مي زند تا دست به کاري بزند که بايد ها و نبايدها را بشکند و خود را خلاص کند . او آرزوي مي کرد قدرت آن را داشت که برجام را ( مانند صدام در توافق 1975 ) جلوي دوربين ها مي گرفت و تکه پاره مي کرد . آن را زير پاهايش مي گذاشت و لگد مال مي کرد اما نمي توانست . از اين رو بود که فحاشي مي کرد . آسمان و ريسمان ر ا به هم مي بافت . تهديد مي کرد و وعده روزهاي بدتري را مي داد . وعده اينکه روزي زهرش را خواهد ريخت و اين قسمت از سخنانش مرا هم نگران مي کرد .

به گمانم سخنان عاجزانه ترامپ در روز جمعه پيروزي بزرگي براي مردم ايران و بخصوص روحاني بود که گفته بود « ده تا ترامپ هم که بيايند نمي توانند برجام را لغو کنند » . او درست مي گفت و از اين بابت کاملا حق داشت . همين جا بايد به تيم مذاکره کننده ايراني به ويژه دکتر ظريف آفرين گفت که چنان توافق سفت و محکمي را به سرانجام رساندند که به قولي مو لاي درزش نمي رود و کسي در آن اوج از قدرت و اقتدار نمي توان آن را لغو کند . اينجاست که درمي يابيم آن تيم ديپلماتيک ايراني چقدر عرق ريخته و انرژي صرف کرده اند تا توانسته اند به چنين توافق جزم و جفت و استواري دست يابند . نمک نشناسي گروه هاي افراطي در داخل وقاحتي کم تر از ترامپ را به نمايش نمي گذارد .

با اين حال نبايد از گرگ زخم ديده اي چون ترامپ و تيم همراهش در کاخ سفيد غافل بود . اين تيم از اساس نظام ايران را قبول ندارد و نه تنها حاضربه هيچ گونه همکاري نيست بلکه قصد دارد تمام راه هاي رفته گذشته را نيز محو سازد . دراين ميان تبريکات عربستان واسراييل به روشني نشان داد که ترامپ ازکجا خط مي گيرد و دشمني با ايران با چه مسايلي گره خورده است . به نظر من با سخنان روز گذشته ترامپ دوئل ايران و آمريکا وارد مرحله تازه اي شد. مرحله اي که از جنگ تبليغاتي هميشگي عبور کرده و به تحريم هاي جديد مي رسد . آمريکا تا جايي که بتواند ايران را تحريم مي کند . تاجايي که بتواند ديگران را از همکاري با ايران به هراس مي اندازد و تاجايي که بتواند براي ريشه کني نظام حاکم بر ايران تلاش مي کند . زيرا اين حکومت را خطري مستقيم براي خود و غير مستقيم براي متحدان خود در منطقه وجهان مي بيند . در ضمن مي داند که اين حکومت در داخل با شهروندانش مشکلات بسياري دارد . و اين بخش آخر هشداري است که بايد مورد توجه مسئولان امر قرار بگيرد که نمي گيرد . به هرحال تا اين برنامه ادامه داشته باشد انتظاري جز تحريم هاي بيشتر ، تنش هاي بيشتر و خصومت هاي بيشتر در همه ابعاد نمي توان داشت . البته با يک برجام شماره دو پيرامون برنامه موشکي ايران مي توان تحريم هاي جديد راهم برداشت . البته به شرط ها و شروط ها .

چهار دهه از تقابل ايران و آمريکا مي گذرد . يک جنگ سرد تمام عيار و هزينه بر . جنگي پر خسارت که بخصوص ما ايراني ها سالهاست با گوشت و پوست خود آن را لمس مي کنيم و از اين به بعد هم بايد تاوانش را بپردازيم . وگرنه آنهايي که آن بالاها نشسته اند از تحريم ها سود هم مي برند که برده اند . در دوران باراک اوباما اين جنگ سرد کمي آرام گرفته بود . اما حالا با ترامپ دوباره شعله ور شده است . روشن است که اين جنگ سرد به يک جنگ گرم تبديل نخواهد شد . که اگر مي شد کارها را تا به حال يکسره کرده بود . اين تقابل همچنان استمرار خواهد داشت تا آينده هاي نامعلوم . سخنان ترامپ نشان داد نه تنها بازي تمام نشده ، بلکه مرحله جديدي از آن آغاز شده است .

محمد علي عسگري